No more chat...

Ενα βράδυ που δεν είχα τι να κανω και τριγυρνούσα σε διάφορες σελίδες,αποφάσισα να κάνω λίγο chat να περάσει η ώρα...Δεν το συνηθίζω αλλά είπα έτσι για αλλαγή....Και ακουσα το θεόκουλο...

.......
kai den mou les,pos se lene?
<εγω>lena...
aa..kai apo pou vgainei to lena?
<εγω>apo to afroxylanthi...
sovara?
<εγω>oxi vevaia...apo to eleni..
apo to eleni?ti wraio onoma...kai spanio...
.....
Πειτε μου τώρα,φταίω εγω να κλείσω τον υπολογιστή και να μη ξανακάνω chat????

Γυναικες....πφφ...

Ως γνωστόν ασχολούμαι πολύ με τις σχέσεις των δύο φύλων,όχι οτι θα βγάλω άκρη ποτέ...Αυτό που με απασχολεί τελευταία είναι τι στο καλό θελουμε εμεις τα κοριτσάκια και γιατί δεν ικανοποιούμαστε με τίποτα...Π.χ:

Διάλογοι:

1.Ειλικρίνεια

Γυναίκα: Αγάπη μου πάχυνα?
Αντρας:Οχι μωρό μου,κούκλα είσαι..
Γυναίκα:Μα όχι,έγινα σαν βόδι,έκανα κώλο,μπούτια,πώπω...χάλια...
Αντρας:Οχι ρε μωράκι μου,είσαι πιο ωραία από ποτέ..
Γυναίκα:Μην επιμένεις...Πάχυνα...
Αντρας:Ε,καλα...Μπορεί να πήρες κανένα κιλάκι..σιγά...
Γυναικα:ΤΙΙΙΙΙ???Με θεωρεις χοντρη?τέρας?γουρουνα?...
(και εδω μπαίνουν τα κλαμματα....)

2.Εμπιστοσύνη

Γυναικα:Μωρό μου αυτο που εχω παρατηρησει ειναι οτι η σχέση μας βασίζεται στην εμπιστοσύνη..Δεν τις μπορώ τις γυναικείες κατινιές με τίποτα...
Αντρας:Εχεις δίκιο μωρό μου,ειμαι πολύ τυχερος...Α,μολις με πήρε ο Γιώργος να πάμε για ποτάκι...
Γυναικα:(αρχιζει να τα παιρνει διακριτικα...)Ελα ρε μωράκι,που θα πας τετοια ώρα..κάτσε εδώ..
Αντρας:Ελα ρε αγάπη μου,δεν θα αργήσω..Θα πάμε με τα παιδια από τη δουλειά..
Γυναικα:(αρχίζει να αφινιαζει..)Α,θα είναι και η Μαρία εκεί?Αυτή με τα μεγάλα βυζια?
Αντρας:Τι λες μωρέ?Και που να ξέρω...
Γυναίκα:(έξαλλη..)Ναι,δεν ξέρεις,βέβαια...Μηπως την εχεις πάρει κιολας?....Δεν μ'αγαπααααας...(και πάλι κλαμματα...)

3.Αγάπη

Γυναίκα:Μωρό μου μ'αγαπάς?
Αντρας:Βεβαια μωρό μου...
Γυναικα:Ναι αλλά δεν μου το λες...
Αντρας:Τωρα δεν στο ειπα αγάπη μου?
Γυναικα:Σε ρωτησα..Αν δεν σε ρωτούσα?
Αντρας:Μα σ'αγαπάω ρε ψυχή μου..
Γυναικα:Οχι δεν μ'αγαπααααααας.....(και πάλι κλάμματα...)

Koρυφαία ατάκα.

Κορυφαίο !

Το είχα ξεχάσει κάπου σε κάτι αράχνες του μυαλού μου και το διάβασα με μια παραλλαγή του στο blog της memi.

Εμείς ως μπάκουροι νεαροί κάποτε, γυρνάγαμε σαν τα σκυλιά στις καφετέριες και προσπαθούσαμε να "χτυπήσουμε" καμμια μικρή.
Ε, δεν είμαστε και τίποτα σούπερ κι εμείς....
Συνήθως δεν μας καθόταν και καμμια καλή.

Μια μέρα είχαμε πάει θάλασσα, 4 άτομα παρέα.
Και λεει ο ενας στον άλλο :

- Tι θα γίνει ρε θα βρούμε καμμιά καλή ;
αντε γιατι ωσπου να τη βρούμε πολύ μπάζο ρε παιδί μου...
- Ρε οικοδομή δε δουλεύεις ;
- Ναι, σκάβω, γιατί ;
- Γι αυτό ρε μας έρχονται όλα τα μπάζα πάνω μας.....

Εμεινε σλόγκαν....

Κορίτσια...ξεκατινιαστείτε

Το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει...ε κατέληξα.

Γιατί να σκέφτομαι;

"Πώς ντύνεσαι έτσι; Πώς μιλάς έτσι; Πώς αντιδράς; Γιατί είσαι αυτό και δεν είσαι το άλλο; Γιατί δεν αλλάζεις;" και αμέτρητα άλλα ερωτήματα που μου κάνουν καθημερινά σχεδόν.

Ποιοί;

Οι λεγόμενοι καλοθελητές. Πρωτοστατεί η οικογένεια και όλο το σόι.

Όλοι έχουν κάτι να σχολιάσουν (αρνητικό) και να δώσουν τις συμβουλές προς βελτίωση.

"Οκ παιδιά, αλλά έχω μια απορία. Σας ρώτησε κανείς;" η φωνή του επαναστάτη φουντώνει μέσα μου.

Χρόνια σας άκουγα και έπεφτα σε μελαχγολία...."Μήπως έχουν δίκιο; Για να το λένε όλοι, κάτι θα κάνω λάθος δεν μπορεί.Γι' αυτό όλα πάνε στραβά. Εγώ φταίω." και άλλα παρόμοια βασάνιζαν το μυαλουδάκι μου για καιρό.

Ναι, είχα δίκιο. Έκανα λάθος...που τους άκουγα. Αλλά όχι πια.

Τους βαρέθηκα όλους.

Και στην τελική γιατί να αλλάξω; Επειδή το λένε οι άλλοι ή επειδή έχουν δίκιο ή μήπως επειδή σε κάποιους τομείς δεν λειτουργώ σύμφωνα με την κοινή λογική;

Για κανένα από τους παραπάνω λόγους και η απάντηση απλή.

ΔΕΝ θέλω ρε παιδιά να αλλάξω.

Με γουστάρω έτσι όπως είμαι, με τα στραβά και τα ανάποδα μου, με τις φρίκες μου και τις παράνοιες μου, με τις ιδιοτροπίες μου και τις παραξενιές μου, με τα γούστα μου και τα αστεία μου. Γιατί όλα αυτά που εσείς μου λέτε να αλλάξω, είναι ΕΓΩ.

Και αν δεν θα σας αρέσω όπως είμαι, προχωρήστε ευθεία, ναι στον διάδρομο, στρίβετε αριστερά, ναι καλά πάτε και βλέπετε μια πόρτα, ναι την ανοίγετε και βγαίνετε. Στο καλό και μην μας ξανάρθετε.

Και μένα καλό θα μου κάνετε. Δεν θέλω άτομα που θα προσπαθήσουν να με αλλάξουν, αλλά αυτούς που θα με δεχτούν όπως είμαι. Η φύση δηλαδή που με έκανε έτσι, άγνοια είχε; (όχι ανωμαλία χεχε)

Και κλείνοντας θα δανειστώ ατάκα Λίλας : "Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω."

Αμάν πια.

Τα πα και ησύχασα.

ΥΓ. Δεν σημαίνει ότι θα πάψω να δέχομαι κριτική. Αλλά κριτική, όχι διαταγές...ε προτροπές το λένε, μου είπαν από το κοντρόλ.

Χαζεύοντας

Χαζεύοντας στο super market παρατήρησα ότι τα Σάββατα επικρατεί πανζουρλισμός. Τις γριές και τους παππούδες τους ανέχομαι, όταν βέβαια δεν γίνονται δύστροποι. Τα παιδάκια που ουρλιάζουν και κλαίνε φωνάζοντας "μαμαααα, θέλω και αυτό." τα αφήνω στον Ηρώδη(φανατική οπαδός της μετενσάρκωσης, θα ξαναγεννηθεί ο Ηρώδης δεν μπορεί). Αυτούς όμως που κουβαλάνε τα μωρά, τα μωρά με το καροτσάκι λυπάμαι αλλά μου είναι αδύνατο. Δεν φτάνει που πρέπει να κάνω ακροβατικά για να διασχίσω τον διάδρομο από τον κόσμο και να φτάσω στο προϊόν που επιθυμώ, που μπερδεύω τα χέρι μου, το απλωμένο χέρι μου με τα εκατοντάδες άλλα που βλέπω γύρω(ωχ, συγγνώμη, δικό σας το γάλα, εγώ δεν φοράω βέρα), που περιμένω ατελείωτες ώρες στο ταμείο, πρέπει να σκοντάφτω και στα καρότσια με τα μωρά; Δεν μας έφταναν τα καρότσια του super market; Εγώ δηλαδή τον σκύλο μου γιατί τον δένω απέξω;
Απάντηση: Γιατί τα 2 μηνών μωρά είναι αδύνατο να επιτεθούν στον πάγκο με τα αλλαντικά.

Χαζεύοντας την τηλεόραση, διαπίστωσα ότι παίζει μαλακίες κάθε σαβ/κύριακο(διαθέτω και μαντική ικανότητα καθότι η Κυριακή δεν ήρθε ακόμα).

Χαζεύοντας τις μαλακίες που παίζει η τηλεόραση, διαπίστωσα ότι στις αμερικάνικες ταινίες, στις σκηνές καταδίωξης, ενώ στο γενικό πλάνο επικρατεί το χάος, στο κοντινό πλάνο στον πρωταγωνιστή και οδηγό του οχήματος υπάρχει μια ηρεμία. Μοιάζει λες και οδηγεί στο πέταλο κατά την έξοδο του Πάσχα (φυσικά οδηγεί για πρώτη φορά εξού και η ηρεμία, γιατί τη δεύτερη φορά το κοντινό μοιάζει με σκηνή από τη "Φωλιά του κούκου" και ο οδηγός σχεδιάζει να σκοτώσει όλους τους επιβαίνοντες στα προπορευόμενα οχήματα για να κερδίσει χρόνο). Ρεαλισμός... "Να παίζει το τρανζίστορ τα αμερικάνικα. Και συ γυρνάς στους δρόμους με το μπουφαν στους ώμους." Λογικό μετά από τέτοια π.....ά και εγώ τα όρη και τα βουνά θα έπαιρνα.

Χαζεύοντας, δεν έμεινε άλλη φαιά ουσία.

Χαζέψαμε και αποχωρούμε.